Het meest voorkomende type wordt Heberden-knopen genoemd.

Ze ontstaan ​​wanneer kraakbeen afbreekt, waardoor botten tegen elkaar wrijven. Als reactie daarop vormt het lichaam extra bot om het gewricht te stabiliseren, wat leidt tot de harde bultjes die op de vingers te zien zijn. Deze aandoening komt vaker voor bij vrouwen, vooral na de leeftijd van 45 jaar.

Naarmate artrose vordert, kunnen deze knobbeltjes op meerdere vingers verschijnen, waardoor de indruk ontstaat dat de aandoening zich uitbreidt. Genetische aanleg, veroudering en herhaalde belasting van de handen spelen allemaal een rol in hoe de aandoening zich ontwikkelt en in de loop der tijd verergert.

Naast de zichtbare bultjes kunnen mensen pijn, stijfheid en verminderde flexibiliteit in hun vingers ervaren.

Taken die fijne motoriek vereisen, zoals het dichtknopen van kleding of schrijven, kunnen moeilijker worden. Koud weer of inactiviteit kunnen de symptomen verergeren.